System ostrzegania NDA, nazwa klienta ukryta
W systemie ostrzegania niższy próg obejmuje więcej zagrożeń i może oznaczać więcej powiadomień, a wyższy ogranicza je do ważniejszych ostrzeżeń. Zaprojektowałem onboarding, który wyjaśnia konsekwencje ustawień podczas ich wyboru.
- Moja rola
- UX/UI w bluesBrackets, ze szczególnym naciskiem na onboarding. Prowadziłem warsztaty, analizowałem wymagania i projektowałem architekturę informacji, user flow, interfejs oraz treści. Rozwiązania uzgadniałem z klientem i developerami.
- Rezultat
- Działająca wersja przekazana klientowi. Mobilne MVP wymagało internetu.
Techniczna dokumentacja była punktem wyjścia
Punktem wyjścia były panel administracyjny, wstępne materiały i pojedynczy mockup. Zaczęliśmy od warsztatów i analizy dostarczonej dokumentacji komunikatów ostrzegawczych. Opisywała między innymi kategorie i stopnie zagrożeń.
Moim zadaniem było wykorzystać tę strukturę do zaprojektowania konfiguracji dla mieszkańca. Przyjęliśmy też, że trzeba uwzględnić osoby starsze i mniej swobodnie korzystające z technologii, dlatego projektowałem duże elementy interaktywne, czytelny tekst i objaśnienia ustawień.
Od znalezienia miejsca do wyboru obszaru
Wybór lokalizacji mógł oznaczać przeszukiwanie hierarchii od województwa przez powiat do miejscowości. Zaprojektowałem również ścieżkę wykorzystującą lokalizację telefonu.
Po znalezieniu miejsca użytkownik wybiera interesujący go zasięg, na przykład miejscowość, gminę, powiat albo województwo. Interfejs pokazuje różnicę między tymi obszarami. Można wskazać kilka lokalizacji, a wybór ręczny pozostaje dostępny.
Siedem grup zastąpiło listę technicznych kodów
Dokumentacja zawierała wiele szczegółowych rodzajów zagrożeń oraz siedem głównych grup. Oparłem wybór kategorii na tych istniejących grupach.
Mieszkaniec może zaznaczyć wszystkie albo wskazać te, które go interesują. Pozwoliło to oprzeć konfigurację na znaczeniu kategorii bez przenoszenia do interfejsu całej listy technicznych kodów.
Karty pokazują, co oznacza wybrany poziom
Rozważaliśmy pionowy suwak z poziomem zagrożenia po jednej stronie i częstotliwością powiadomień po drugiej. Problemem były przeciwne kierunki tych zależności: obniżenie progu rozszerza zakres ostrzeżeń, a podwyższenie go ogranicza.
Zaproponowałem trzy karty: Wszystkie ostrzeżenia, Tylko ważne i Tylko krytyczne. Każda opisuje zakres wyboru, więc informacja pojawia się przy ustawieniu, którego użytkownik właśnie dotyka.
Zebrane uwagi wspierały kolejne iteracje
Zebrane wcześniej uwagi wykorzystywałem w kolejnych iteracjach projektu. Pomagały dopracowywać kolejne wersje rozwiązania.
Developerzy zbudowali aplikację na podstawie projektu, a część szczegółów UI uzupełniali, konsultując ze mną kierunek. Zespół przekazał klientowi działającą wersję wymagającą internetu. Kolejną iterację poświęciłbym głównemu widokowi alertów i czytelności mapy.